|
Dünya Bir İmtihan Yeridir İnsan Allah tarafından bir amaç üzere yaratılmıştır. İnsanın yaratılış amacını ve kısa süren dünya hayatı boyunca nasıl bir ömür geçirmesi gerektiğini öğrenebileceği kaynak ise, Allah'ın kullarına bir rehber olarak indirdiği Kuran'dır. Allah "Bizim, sizi boş bir amaç uğruna yarattığımızı ve gerçekten Bize döndürülüp getirilmeyeceğinizi mi sanmıştınız?" (Müminun Suresi, 115) ayetinde insanların belli bir amaç üzere yaratıldıklarını bildirmiştir. Bu amacın ne olduğu ise başka ayetlerde tarif edilmiştir. İnsanın yaratılış amacı, "…insanları yalnızca bana ibadet etsinler diye yarattım" (Zariyat Suresi, 56) ayetiyle haber verildiği gibi Allah'a kulluk etmektir. Yalnızca Allah'a ibadet etmek için yaratılan insanın önünde, ortalama altmış-yetmiş yıllık kısa bir ömür vardır. Bu ömür, tıpkı bir kum saatinde olduğu gibi hiç durmadan akmakta; insan ahiretteki asıl hayata doğru sürekli bir geri sayım içinde yaşamaktadır. Herkes kendisi için belirlenmiş bir süre kadar yeryüzünde kalacaktır ve bu vaktin bilgisi sadece Allah katında saklıdır. İnsanın hayatı kimsenin değiştirmeye güç yetiremeyeceği şekilde, Allah tarafından çizilmiş bir kader üzere işlemektedir. Yeryüzündeki herşey kıyamet zamanı geldiğinde yok olacaktır. Apaçık olan gerçek ise "… dünya hayatı, ahirette (ki sınırsız mutluluk yanında geçici) bir metadan başkası değildir" (Rad Suresi, 26) ayetinde de bildirildiği gibi, sonsuz ahiret hayatının yanında dünya hayatının çok kısa olduğudur. Dünya üzerinde herşey eskimeye, yaşlanmaya ve yok olmaya doğru çok büyük bir hızla ilerlemektedir. Zaman, herkesi ve herşeyi mutlaka tahribata uğratmakta ve bu geçici dünyaya bağlananlar çok büyük bir kayıp içine düşmektedirler. Kendisine birçok nimet verilmiş, akıl, vicdan ve sağduyu sahibi bir varlık olan insanın yaratılış amacının, eksikliklerle dolu olan bu kısa dünya hayatında, geçici yararlar elde etmek olmadığı çok açıktır. İnsan burada imtihan edilmektedir ve nihai hedefi de sonsuz ahiret güzelliğini kazanmaktır. İnsan, dünyada karşılaştığı olaylar karşısında gösterdiği tavırlar, sahip olduğu ahlak ve içinde taşıdığı niyetiyle denenmektedir ve "iman ettim" demesi kesinlikle yeterli değildir. İmanını tavırlarıyla da göstermelidir. Kıyamet gününde, dünya hayatına dair gizli ya da açık herşey ortaya dökülecek, çok hassas bir hesap yapılacaktır. Bu hesapta "…
bir hurma çekirdeğindeki iplikçik kadar" (Nisa Suresi,
49) bile haksızlık yapılmayacaktır. İyilikten yana yaptıkları ağır
basanlar sonsuz güzelliklerle bezenmiş cennet yurdunda ağırlanırken,
kötülüğü ve zulmü kendilerine yol edinenler sonsuz cehennem azabıyla
cezalandırılacaklardır. Zira Allah, bu kısa hayatı, insanları denemeden
geçirerek, iyi ve doğru olanları diğerlerinden ayırt etmek için
yaratmıştır. Mülk Suresi'nde bu gerçek şöyle bildirilir: İnsanı Allah yaratmıştır ve Kaf Suresinin 16. ayetinin ifadesiyle, O'na şahdamarından daha yakındır. Kişi, kimi zaman kendisi ile ilgili birçok konuyu bilemeyebilir; ama o kendisiyle ilgili bilgilerden habersizken, Allah bunların tümünü bilir. Hatta insan bir an sonra neyle karşılaşacağını bilmez veya geçmişte karşılaştığı bazı olayları unutabilir. Ama Allah unutmaz ve yanılmaz. İnsanın, geçmişine de, gelecekte yaşayacağı her olaya da hakimdir. Bu yüzden insan için 'en hayırlı' olanı bilen ancak onu yaratan ve yaşam sürdüğü her anın bilgisine sahip olan Allah'tır. Nitekim "...Olur ki hoşunuza gitmeyen bir şey, sizin için hayırlıdır ve olur ki, sevdiğiniz şey de sizin için bir şerdir. Allah bilir de siz bilmezsiniz." (Bakara Suresi, 216) ayeti ile bu gerçeğe açıkça dikkat çekilmiştir. Bu yüzden insanın
yapması gereken Allah'ın kendisine bildirdiği, davet ettiği hak
yola yani 'kendisine hayat verecek şeylere' uymaktır. Allah, bu
doğruluk yolunu, Peygamberine vahyettiği Kuran vasıtasıyla insanlara
bildirmiştir. Herkesin yaşamı boyunca neler yapması gerektiği, nasıl
bir hayat sürdürmesi gerektiği, nasıl davranırsa kurtuluşa ereceği,
Allah'ın ayetleriyle birer birer bildirilmiştir. Örümcek Ağındaki Mucize Örümcekler, inşaatlarını kendi bedenlerinden salgıladıkları ipek ağlarla yaparlar. Örümcek ipi, aynı kalınlıktaki çelikten tam 5 kat daha sağlamdır. Öyle ki havada hızla uçan büyük sinekler bile, örümcek ağının sağlam ve esnek tuzağından kurtulamaz. Bununla birlikte türlere göre ağların özellikleri de değişir. Örneğin karadul örümceğinin ağında bu sağlamlığa ek olarak yapışkan damlalar bulunur. Bu ağlara yakalanan bir avın kendini kurtarması imkansız gibidir. Örümceğin ağı, yapışkan, esnek ve şaşırtıcı derecede sağlamdır. Ağ ile avına tuzak kuran örümcek aynı zamanda ağını vücudunun bir uzantısı gibi de kullanır. Örümcek, ağa takılan her türlü canlının titreşimlerini hisseder ve onu gecikmeden yakalar. Örümceklerin bu mimari
harikası ağları inşa etmelerini sağlayan yüce Allah'tır. Örümcekler
de yeryüzündeki bütün canlılar gibi Allah'ın ilhamıyla hareket ederler. Rahime Asılıp Tutunan "Alak" Kuran'ın, insanın
oluşumu hakkında verdiği bilgileri incelediğimizde, çok önemli bazı
bilimsel mucizelerle karşılaşırız. Bunlardan bir tanesi zigotun
anne rahmine asılıp tutunmasının ayetlerde haber verilmiş olmasıdır.
Ancak zigot, büyümesini
boşlukta gerçekleştirmez. Bunun için rahim duvarına asılıp tutunur.
Sahip olduğu uzantılar sayesinde toprağa yerleşen kökler gibi buraya
yapışır. Rahim duvarına asılmasını sağlayan bağ sayesinde de, gelişimi
için ihtiyaç duyduğu maddeleri annenin vücudundan emerek gelişir. Bundan asırlar önce
anne karnında gelişmekte olan zigotu bu özelliğiyle tarif eden bir
kelime kullanılmış olması, Kuran'ın Alemlerin Rabbi olan Allah tarafından
indirildiğini bir kez daha ispatlamaktadır. Bazı bitkilerin çiçeklerindeki nektar, çiçeğin iç kısımlarında bulunur. Bu da, böceklerin ve kuşların nektar toplamalarını, dolayısıyla çiçeğin döllenmesini zorlaştıran bir dezavantaj gibi görünür. Oysa Allah, nektarı derinlerde bulunan çiçeklerin özelliklerine tıpatıp uygun yapılara sahip canlılar yaratarak, bu bitkilerin de döllenmesini sağlamıştır. Avize ağacı ve yuka güvesi arasındaki uyumlu beraberlik bunun örneklerindendir. Avize ağacı bitkisinin üzerinde, büyük yapraklardan oluşan bir rozet şekli, bunun da merkezinde krem renkli çiçekleri taşıyan bir sap bulunur. Avize ağacının polenleri eğimli bir bölgede bulunur. Bu yüzden, bitkinin erkek üreme organlarında bulunan çiçek tozunu, ancak eğimli bir ağız yapısına sahip olan bir canlı türü toplayabilir. Avize ağacı güvesi, topladığı çiçek tozlarını birbirine bastırıp top şekline sokar ve bunu başka bir avize ağacı çiçeğine götürür. Önce çiçeğin dibine iner ve kendi yumurtalarını bırakır. Sonra tepeciğe çıkar ve çiçek tozu topunu buraya vurarak polenlerin dökülmesini sağlar. Çünkü bir süre sonra yumurtalardan güve tırtılları çıkacak ve bu polenlerle beslenecektir. Ancak bu arada güve, önceki bitkiden topladığı çiçek tozu topunu, yeni bitkinin tepeciğine vurarak bitkinin de döllenmesini sağlamış olur. Görüldüğü gibi, güvenin beslenmesi ve ağacın döllenmesi birbirine son derece uyumlu bir şekilde gerçekleşmektedir. Bu uyumu yaratan ağacın kendisi ya da güve değildir. Bir bitkinin ya da bir böceğin başka bir canlının ihtiyaçlarından haberdar olması, buna göre bir taktik belirleyerek kendi ihtiyacına bir çare bulması mümkün değildir, çünkü bu canlılar akledemez, birtakım yöntemler bulup bunları diğer bir canlıya öğretemez. Her iki canlı da
kendilerini tanıyan, bilen, herşeyden haberdar olan, yaratan, Alemlerin
Rabbi olan Allah'ın eseridir. Allah bizlere yüce kudretini, kusursuz
sanatını, büyüklüğünü tüm canlılarda olduğu gibi avize ağacı bitkisi
ile güvenin birbiri ile uyum içinde yaratılmasında da göstermektedir.
|