Adaletin yeryüzünde gerçekten uygulanabilmesi için, insanların kişisel çıkarlarını bir kenara bırakmalarına vesile olacak bir ahlaka ihtiyaç vardır. Bu ahlak, Allah'ın bizlere öğrettiği ve uygulanmasını emrettiği Kuran ahlakıdır.

Siz şu satırları okuduğunuz sırada dünyanın dört bir yanında savaşlar devam ediyor, insanlar ölüyor, sakat kalıyor, evinden, yurdundan çıkmak zorunda bırakılıyor. Ölüm tehlikesi içinde yüzlerce kilometreyi yürüyerek kateden mülteciler açlıkla, susuzlukla ve salgın hastalıklarla mücadele ediyor, fakat bu zulmü yapan kişiler vicdan rahatlığı içinde hayatlarına devam edebiliyor, yemek yiyor ve sıcak yataklarında huzurlu bir şekilde uyuyabiliyorlar.

Şu an dünya ülkelerine baktığımızda, adaletin, maddi gücü elinde bulunduran azınlıklar tarafından, eğer canları isterse uygulattırdıkları bir prosedür haline gelmiş olduğunu görüyoruz. Eğer "insafa gelirlerse" ihtiyaç içinde olan bu insanlara yardım eli uzatıyor, yine "insafa gelirlerse" adaletli davranıyorlar. Dünyanın dört bir yanında insanlar haksız kazançlar elde ederek, fakirlerin hakkını yiyerek refah içinde yaşıyorlar. Suçsuz insanlar cezalandırılırken gerçek suçlular itibar ve iltifat görüyor.

Dünyada Adaletsizlik Hüküm Sürüyor

Peki neden? İnsanlar adaletin gerekliliğine inanmıyorlar mı?

Aslında adalet dendiğinde herkes temelde aynı kavramları anlar ve bu kavramlar çoğu insan tarafından genel kabul görür. Bu, hiçbir farklılık gözetmeden tüm insanları kapsayan, insanlar arasındaki dil, din, ırk gibi tüm ayrımlara rağmen, imkanları hakka uygun bir biçimde paylaştıran, güçlülerin değil haklıların üstün olduğu bir dünya oluşturmayı hedefleyen bir adalet anlayışıdır.

İnsanları adaletten uzaklaştıran etken ise, prensipte kabul ettikleri bu adalet kavramını kendi çıkarları ile çatıştığında reddetmeleridir. Örneğin rüşvetin kötü bir yol olduğunu ve rüşvet yiyerek adaletsizlik yapmanın ahlaksızlık olduğunu sözde herkes kabul eder. Ama kendilerince cazip bir rüşvet teklifi ile yüzyüze gelen bazı insanlar, birtakım "gerekçeler" uydurarak, sözde kabul ettikleri bu kıstasları hiç düşünmeden çiğneyebilmektedirler.

Aynı şekilde, mahkemelerde şahitlik yapan insanların mutlaka doğru konuşmaları, gerçeği anlatmaları gerektiğini de herkes bilir ve kabul eder. Oysa bir mahkemede şahit olarak ifade veren bazı insanlar, kendilerinin veya yakınlarının çıkarları söz konusu olunca hemen tavır değiştirir ve kolaylıkla yalan söylerler. Adaleti prensipte kabul etmekte, ama kendi çıkarlarıyla çatıştığı anda tereddütsüz olarak çiğnemekte sakınca görmemektedirler. Kamuya açık malların eşit paylaşılması gerektiğini de yine herkes prensipte kabul eder. Ancak bir "yardım kampanyası" olduğunda, dağıtılan mallardan daha fazla, hem de hakkından fazla alabilmek için pek çok insan birbirini ezer. Yine, çıkarlar adalete karşı üstün gelmiştir.

Bu şekilde pek çok örnek verebiliriz. Ama sonuçta karşılaştığımız gerçek aynıdır: İnsanlar adaletin gerekliliğine inansalar dahi, kendi çıkarları söz konusu olduğunda adaleti çiğnemektedirler. Bu şekilde düşünen insanlar büyük bir çoğunluğu oluşturdukları için de, adalet hayali bir kavram olmaya devam etmektedir.
Adaletin yeryüzünde gerçekten uygulanabilmesi için ise, insanlara, adalet uğruna kendi çıkarlarını bir kenara bıraktırabilecek bir ahlaka ihtiyaç vardır.

Bu ahlak, Allah'ın bizlere öğrettiği ve emrettiği Kuran ahlakıdır. Çünkü Kuran ahlakı insanlar arasında hiçbir ayrım gözetmeden, sadece haktan ve doğrulardan yana, katıksız bir adaleti emretmektedir. Allah Nisa Suresi'nde inananlara, kendi aleyhlerinde de olsa adaletli davranmalarını şöyle emreder:

"Ey iman edenler, kendiniz, anne-babanız ve yakınlarınız aleyhine bile olsa, Allah için şahidler olarak adaleti ayakta tutun. (Onlar) ister zengin olsun, ister fakir olsun; çünkü Allah onlara daha yakındır. Öyleyse adaletten dönüp hevanıza uymayın. Eğer dilinizi eğip büker (sözü geveler) ya da yüz çevirirseniz, Şüphesiz Allah, yaptıklarınızdan haberi olandır."
(Nisa Suresi, 135)

Ayette de bildirildiği gibi insanlar arasında hiçbir ayrım gözetmeden, sadece Allah rızası gözetilerek, Allah'tan korkarak sağlanan adalet gerçek adalettir. Böyle bir adalet hedeflendiğinde, ne şahsi bir menfaat, ne dostluk, ne düşmanlık, ne de kişinin hayata bakış açısı, dili, ırkı, teninin rengi kararlarına etki edemeyecek, sadece ve sadece haktan yana karar verilecektir. Kuran ahlakının gerçek anlamda yaşandığı toplumlarda gerçek adaletin, gerçek huzurun ve güvenin yaşanacağı mutlaktır. Çünkü ancak Allah'tan korkan, hesap gününde tüm yapıp ettikleriyle hesaba çekileceğini bilen bir insan gerçek adaleti sağlayabilir.

Nitekim tarih bunun ispatıdır. Allah'ın "Yarattıklarımızdan, hakka yöneltip-ileten ve onunla adaleti kılan (uygulayan) bir ümmet vardır." (Araf Suresi, 181) şeklinde bildirdiği gibi, tarih boyunca adaletin hakim olduğu dönemler yaşanmıştır. Başta peygamberler ve sonra da onların yolunu izleyen pek çok adil yönetici yaşadıkları dönemlerde toplum içerisinde güven ve barış ortamı oluşturmuşlardır.

Örneğin Müslüman Türk Milleti, geçmiş yüzyıllarda gerçek adaletin nasıl sağlanabileceği konusunda tüm dünya ülkelerine örnek olmuştur. Gerek Selçuklu döneminde gerekse Osmanlı döneminde, çok farklı dinlere mensup, ayrı dilleri konuşan, farklı toplumlar aynı bayrağın altında, birarada huzur içinde yaşamış ve toplumsal adalet sağlanmıştır.

Müslüman Türkler ayak bastıkları her yerde adaletli uygulamalarıyla tanınmış, hoşgörülü, barışçıl ve merhametli tavırları nedeniyle fethedilen ülkelerin halkları tarafından dahi sevinçle karşılanmışlardır.

İMANI ÇABUK ANLAMAK

Kuran Müminler İçin Tek Rehberdir.

Kuran bir müminin ömrü boyunca başvuracağı yegane rehberdir. Allah bir ayetinde "evlerinizde okunmakta olan Allah'ın ayetlerini ve hikmeti hatırlayın" (Ahzab Suresi, 34) diye buyurarak, tüm müminleri Kuran'ı okuma konusunda teşvik etmiştir. Bu ayetten de anlaşıldığı gibi müminler evlerinde Kuran okumakta ve ayetleri de hatırlarında tutmaktadırlar. Ancak asıl önemli olan Kuran ayetlerinin okunarak tamamının hayata geçirilmesi ve büyük bir titizlikle uygulanmasıdır.

EVRİM YALANLARI -3

"İnsan Embriyosunda Solungaçlar Vardır" Yalanı:

Bu iddia, evrimci biyolog Ernst Haeckel tarafından 20. yüzyılın başında yapılan bir bilim sahtekarlığına dayanmaktadır. Haeckel, evrime delil oluşturmak için, insan, tavuk, balık gibi canlıların embriyolarını yanyana çizmiş, ancak bu çizimler üzerinde çarpıtmalar yapmıştır. Bugün tüm bilim dünyası bunun bir sahtekarlık olduğunu kabul etmektedir. Haeckel'in "solungaç" diye gösterdiği yapı, gerçekte insanın orta kulak kanalının, paratiroidlerinin ve timüs bezlerinin başlangıcıdır.

BAKIP DA GÖREMEDİKLERİMİZ

Kuşların Göç Yolları

Su kuşları göç ederken özel rotalar kullanırlar. Ki bunlar uçuş yolları adı verilen, gökyüzündeki ana yollardır. Sadece Kuzey Amerika'da kuşların kullandıkları başlıca 4 tane uçuş yolu vardır. Her su kuşunun kendine ait bir rotası vardır. Farklı su kuşu grupları farklı rotaları kullanarak göç ederler. Bu kuşlar her sene ilkbaharda kuzeye, sonbaharda ise güneye uçmak için aynı yolları izlemektedirler. Burada şaşırtıcı olan bu yolların hiçbir zaman değişmemesidir. Öyle ki uçuş yollarının bir kısmı hayret verecek şekilde çok uzun zamandır -1 milyon yıldan fazla süredir- su kuşları tarafından kullanılmaktadır. Kuşların göç yollarında görüldüğü gibi bütün örnekler bizi canlıların Allah'ın ilhamıyla hareket ettikleri gerçeğine götürür.

KULAKTAKİ MUCİZE

Kulak, iç içe geçmiş onlarca karmaşık mekanizmanın uyum içinde çalışmasıyla işlev gören, kusursuz bir sistemdir. Modern bilim ve teknoloji ise, bu sistemi taklit etmek bir yana, çalışma prensiplerini tüm ayrıntılarıyla çözmeyi dahi başaramamıştır.

Gaz Ortamından Sıvı Ortama Geçen Ses

Havadaki titreşmeler, kulak kepçesi vasıtasıyla dış kulak yoluna yoğunlaştırılarak gönderilir. Titreşimler buradan orta kulak vasıtasıyla iç kulağa geçirilir. Atmosferde, yani gaz ortamında meydana gelen titreşimler sıvı bir ortama aktarılır. İç kulaktaki sıvılar fiziksel özellikleri açısından suyla benzer özelliktedir. Ancak ses dalgaları ortam değiştirirken, oldukları gibi diğer ortama geçemezler. Bir kısmı geçeceği ortama çarparak geri döner. Yapılan hesaplamalar titreşimlerin 1000'de 1'inin sıvı ortama geçtiğini gösterir. Bu kaybın desibel cinsinden değeri ise 30 db.dir.

Böyle bir kaybın, duymanın gerçekleşmesinde ciddi bir sorun oluşturması beklenir. Ancak planlanmış bir yaratılış olduğu bu noktada kendini iyice gösterir.
Wever ve Laurence adlı iki bilim adamının yaptıkları deneyler, bu ses kaybının tam eş değeriyle orta kulak tarafından telafi edildiğini ortaya koymuşlardır.
Yani orta kulak, ses titreşimlerini 30 db. şiddetlendirmektedir. Başka bir deyişle eğer orta kulağımız olmasaydı ses titreşimleri iç kulağa 30 db. kayıpla geçeceklerdi.

Orta kulak bu önemli görevini yaparken içinde bulunduğu ortamın basınç miktarı da büyük önem taşımaktadır. Kulak zarının dış kulak tarafındaki basınç ile orta kulaktaki basınç birbiriyle dengeli olmak durumundadır. Aksi takdirde kulak zarı dış basınç nedeniyle orta kulağa doğru çökme yapacak ve bunun sonucu ciddi işitme kayıplarına neden olacaktır.

Basınç Ayarı Yapan Östaki Borusu

Bu önemli ayrıntının çözümü, yaklaşık 3-3,5 cm boyundaki östaki borusuyla halledilmiştir. "Östaki borusu" orta kulaktan burun deliklerine açılan bir penceredir. İnsan vücudundaki tüm sistemlerin birbirleriyle mükemmel uyumunun bir göstergesi de bu küçük borucuktur. Çünkü bu boru her zaman hava alışverişi için açık bulunmaz. Açılmasını sağlayan nedenlerin en önemlisi ise yutkunmamız, yani tükürük bezleri salgılarının yutulmasıdır.

İnsan ortalama dakikada 1 kere yutkunur; ancak her yutkunmada östaki borusu açılmaz. Normal açılışı iki yutkunmada bir olur. Yani 2 dakikada bir açılır. Bu sürede orta kulağın dengesi için tam yeterli olan süredir.

Orta kulaktaki basıncın hassas dengeleri; tükürük bezlerinin salgılanmasına kadar uzanan ince hesaplar sayesinde sağlanır. Artık çok hassas bir organ olan kulak zarımız görevini yapabilir.
Her ayrıntının düşünülmesi, muhtemel problemlerin çok pratik ve en uygun şekilde çözülmesi, üstün bir akıl ve güç sahibi olan Allah'ın kudretini gözler önüne seren çok açık delillerdendir. Bir Kuran ayetinde Allah kulağın yaratılışı ile ilgili şöyle buyurmaktadır:

"De ki: "Sizi inşa edip yaratan, size kulaklar, gözler ve gönüller veren o Allah'tır. Ne az şükrediyorsunuz?"
(Mülk Suresi, 23)

ALLAH'IN İSİMLERİ
Hakk

Varlığı hiç değişmeden duran)

"İşte böyle; şüphesiz Allah, O, Hak olandır ve şüphesiz O'nun dışında taptıkları (tanrılar) ise, batıldır. Şüphesiz Allah, yücedir, büyüktür."
(Lokman Suresi, 30)

Zaman ve mekan, canlı-cansız herşey gibi 'yaratılmış' kavramlardır. Zaman ve mekanın hiç olmadığı bir anda yoktan bir madde alemi yaratılmış ve bu alem içinde zaman-mekan kavramları oluşmuştur. Şöyle ki, zaman içinde geriye gittiğimizde bir sınırla karşılaşırız ve bu sınırın gerisine asla geçemeyiz. Bir olay için kullanabileceğimiz en eski ifade, 'evrenin yaratılış anı'dır. Hatta bugün bilim çevrelerinde tespit edilen sınır kainatın yaratılma anından itibaren 10-43 saniyedir. Bu zaman diliminden öncesi için ne zaman ne de mekan tanımlanamamaktadır.

Bu noktada karşımıza zamanın ve mekanın olmadığı bir boyut çıkar. İnsanın sınırlı olduğu bu iki kavram belirli bir anda 'yaratılmış' olduklarına göre, bu 'yaratılış'tan önce bir zamansızlık ve mekansızlık mevcuttu. İşte bizlerin asla dışına çıkamadığımız bu kavramları yaratan onların tamamen dışında olan Allah'tır. Allah zamandan ve mekandan münezzehtir ve dolayısıyla varlığı her zaman mevcuttur. Asla değişmez. Tek gerçek varlık O'dur, O'nun Zatı dışında herşey ancak O'nun 'ol' demesiyle var olmuştur. Allah'ın Zatı dışında herşey ölümlüdür ve yok olucudur. Kuran'da da bildirildiği gibi Hak olan yalnızca O'dur. Ayetlerde şöyle buyrulmaktadır:

"Hak olan, biricik hükümdar olan Allah yücedir. Onun vahyi sana gelip-tamamlanmadan evvel, Kur'an'ı (okumada) acele etme ve de ki: "Rabbim, ilmimi arttır."
(Taha Suresi, 114)

"İşte burada (bu durumda) velayet (yardımcılık, dostluk) hak olan Allah'a aittir. O, sevap bakımından hayırlı, sonuç bakımından hayırlıdır."
(Kehf Suresi, 44)